مسکن به عنوان يکي از نيازهاي نخستين بشر، ابتدايي ترين سوالي بوده که انسان سعي در يافتن پاسخي مناسب و معقول براي آن بوده است، اما هميشه در برنامه ريزي هاي ملي به مسکن نه به عنوان محلي براي آسايش ساکنان در ابعاد عيني و ذهني، بلکه به عنوان يک مشکل اقتصادي و فقط از اين بعد بر خورد شده است.

سازندگان و توليدکنندگان مسکن آزاد به دليل اينکه به دنبال فروش سريع و بازگشت سرمايه خود هستند، سعي در هر چه بيشتر مطرح کردن خود در محله مسکوني و نمايشي متمايز از بناي خود دارند و به همين دليل يکي از دلايل عمده ناهماهنگي نماي ساختمان ها در سطح شهر هستند.

در رابطه با مسکن تعاوني شرايط بدتري وجود دارد. به دليل وضعيت مالي ضعيف سازندگان و اينکه ساکنان و مالکان به دنبال فروش ساختمان نيستند، بدون انجام عمليات پاياني نظير نماسازي مورد استفاده قرار مي گيرند و يا با کمترين هزينه و بدون طراحي نما، حجم و کالبد ساختمان رها مي شود. البته در سال هاي اخير در شهر تهران هيچ ساختماني بدون نماسازي نبوده است، ليکن اين مساله در شهرستان ها همچنان انجام مي شود.

چگونه به موضوع نما در معماري بينديشيم؟

نما در لغت نامه دهخدا به معناي صورت ظاهري هر چيزي، آنچه که در معرض ديد و برابر

چشم است، آنچه از بيرون سوي ديده مي شود، منظره خارجي بنا و عمارت، قسمت خارجي ساختمان و نماسازي، فن روسازي ساختمان و ساختن نماي عمارت است.